وبیسم یکی از مهمترین جنبشهای هنری هنر مدرن است که در اوایل قرن بیستم و حدود سال ۱۹۰۷ میلادی در فرانسه شکل گرفت. این مکتب تحولی اساسی در شیوهٔ نگاه هنرمندان به واقعیت ایجاد کرد و قواعد سنتی نقاشی، مانند پرسپکتیو و شباهت طبیعی به اشیا، را به چالش کشید.
در مکتب کوبیسم، هنرمند تلاش میکند موضوع مورد نظر خود را از زوایای مختلف و بهصورت همزمان به تصویر بکشد. به همین دلیل، اشیا، چهرهها و فضاها در آثار کوبیستی به شکلهای هندسی ساده تجزیه میشوند و ساختاری شکسته و چندوجهی پیدا میکنند. در این سبک، تأکید بیشتر بر تحلیل شکلها و ساختار اشیا است تا نمایش ظاهری و طبیعی آنها.
کوبیسم به دو دورهٔ اصلی تقسیم میشود: کوبیسم تحلیلی و کوبیسم ترکیبی. در کوبیسم تحلیلی، فرمها به بخشهای کوچکتر شکسته میشوند و رنگها اغلب محدود و ساده هستند. در مرحلهٔ بعدی، یعنی کوبیسم ترکیبی، هنرمندان از رنگهای متنوعتر و عناصر جدیدی مانند کلاژ، روزنامه و مواد مختلف در آثار خود استفاده کردند.
از مهمترین هنرمندان این مکتب میتوان به پابلو پیکاسو و ژرژ براک اشاره کرد که با آثار نوآورانهٔ خود نقش بزرگی در شکلگیری و گسترش کوبیسم داشتند. این مکتب بعدها بر هنرمندان بسیاری در سراسر جهان تأثیر گذاشت و زمینهساز پیدایش سبکهای جدید در هنر مدرن شد.
بهطور کلی، کوبیسم راهی تازه برای دیدن و درک جهان ارائه داد و نشان داد که هنر میتواند فراتر از بازنمایی سادهٔ واقعیت باشد و به بیان اندیشه و خلاقیت هنرمند بپردازد.
در این بخش تعدادی از آثار این مکتب را مشاهده میکنیم.
